Ποια σάρκα "έκλεισε" κάτω από το Πνεύμα;

Εξελικτική Δημιουργία

• Αγία Γραφή

• Κεντρική Σελίδα

• Πληροφορίες

• Σελίδα

Υπάρχει μία αυθαίρετη ερμηνεία τών λόγων τής Γένεσης, ότι η σάρκα κλείσθηκε στον Αδάμ μετά την αφαίρεση πλευρού. Το κείμενο όμως δεν λέει τίποτα τέτοιο.

Αν δεν μιλάει η Γένεση για βιολογική εγχείρηση με ένα από τα πλευρά τού Αδάμ, γιατί λέει "έκλεισε σάρκα ακριβώς από κάτω"; Τι σχέση έχει η "σάρκα" σε μία οικοδομική εργασία;

Στα πλαίσια τής μελέτης που κάνουμε για την "οικοδομή" τής Εύας, σύμφωνα με το Εβραϊκό κείμενο, είδαμε την προηγούμενη φορά, ότι το "δομικό συστατικό" που έδωσε ο Θεός στην Εύα, παίρνοντάς το από τον Αδάμ, ΔΕΝ ήταν ένα βιολογικό πλευρό. Ήταν μερίδα Πνεύματος Αγίου, που "οικοδόμησε" την Εύα ως "ζωντανό λίθο" στην πρώτη ανθρώπινη Εκκλησία μαζί με τον Αδάμ, και την μετέβαλε σε Ναό τού Θεού.

Γιατί όμως, αφού δεν μιλάει για "βιολογική κατασκευή", λέει ότι "με το δομικό συστατικό που πήρε από τον Αδάμ έκλεισε σάρκα ακριβώς από κάτω"; Τι δουλειά έχει η "σάρκα"; Πώς "έκλεισε"; Και πώς μπορεί να κλείσει μία σάρκα με Άγιο Πνεύμα;

Πρώτα απ' όλα, πρέπει να δούμε βάσει τού εδαφίου, ποιος έκανε τι, και σε ποιον το έκανε.

1. Σφράγισε σάρκα κάτω από το δομικό συστατικό

Όπως είδαμε σε προηγούμενη ανάλυση, στα Εβραϊκά η λέξη "μπασάρ" (בָּשָׂר) σημαίνει τη «σάρκα», τον «συγγενή», την «ανθρώπινη φύση», τη «θνητότητα», το «σώμα» ως ολότητα (π.χ. «πάσα σαρξ» σημαίνει όλη η ανθρωπότητα), κι επίσης αντιπροσωπεύει την αδυναμία, το φθαρτό και το γήινο.

Η φράση που εξετάζουμε είναι: "έκλεισε σάρκα ακριβώς από κάτω" (Βαϊσγόρ μπασάρ ταχτεννά: וַיִּסְגֹּר בָּשָׂר תַּחְתֶּנָּה).

Ταχτενά (תַּחְתֶּנָּה), είχαμε δει ότι σημαίνει: "ακριβώς κάτω από αυτήν".

Το "μπασάρ" (בָּשָׂר) δηλαδή η σάρκα, είναι το άμεσο αντικείμενο τού ρήματος "βαϊσγόρ" (וַיִּסְגֹּר) δηλαδή "και έκεισε". Το "ταχτενά" είναι προθετική έκφραση που προσδιορίζει τη σχέση τής σάρκας προς το θηλυκό αναφερόμενο πρόσωπο ή πράγμα. Δηλαδή "ακριβώς κάτω από αυτήν".

Και αφού η σάρκα στα Εβραϊκά είναι ουσιαστικό αρσενικού γένους, το "ταχτενά" (תַּחְתֶּנָּה), δηλαδή "ακριβώς κάτω από αυτήν", δεν συμφωνεί με τη σάρκα, αλλά περιέχει θηλυκό επίθημα (-נָּה.) Επομένως το θηλυκό "αυτήν" του "ταχτενά" (תַּחְתֶּנָּה), δηλαδή τού "ακριβώς κάτω από αυτήν", ΔΕΝ είναι η σάρκα, που στα Εβραϊκά είναι αρσενικού γένους.

Το θηλυκό «αυτήν/αυτής» πρέπει να αναφέρεται σε κάποιο θηλυκό ουσιαστικό — και η "τσελά" (צֵלָע), δηλαδή το "δομικό συστατικό τού Αδάμ", είναι θηλυκή.

Κατά συνέπεια, εδώ μάς λέει ότι ο Θεός, "έκλεισε - σφράγισε σάρκα, κάτω από το δομικό συστατικό τού Αδάμ" (τσελά).

2. Ποιος έκλεισε και τι έκλεισε με αυτό το συστατικό;

Το ρήμα είναι "βαϊσγόρ" (וַיִּסְגֹּר) όπως αναλύσαμε σε προηγούμενη μελέτη, και σημαίνει: «και έκλεισε».

Σαγάρ (סָגַר) είναι η βασική, λεξικογραφική ρίζα (ρήμα στο γ' πρόσωπο αρσενικού γένους, «έκλεισε»).

Το πρόθεμα "βα-" (וַ): στα βιβλικά εβραϊκά συνδέει τις προτάσεις ιστορικά και αντιστρέφει τον χρόνο του ρήματος από παρατατικό/ενεστώτα σε απλό αόριστο.

Το γράμμα "γιόντ" (י) στην αρχή του ρηματικού τύπου δηλώνει το τρίτο πρόσωπο («αυτός», δηλαδή ο Θεός). Άρα ο Θεός για τον οποίο γίνεται λόγος, ότι κάνει την ενέργεια, είναι το υποκείμενο και η σάρκα είναι το αντικείμενο.

Το κείμενο λέει: «Αυτός έκλεισε σάρκα.» Επομένως το «κλείσιμο» δεν είναι παθητικό από την ίδια τη σάρκα. Είναι ενέργεια του Θεού πάνω σε σάρκα. Ο Θεός είναι αυτός που "κλείνει" σάρκα ακριβώς κάτω από το δομικό συστατικό που πήρε από τον Αδάμ.

Επίσης, Δεν λέει "έκλεισε τη σάρκα", αλλά "έκλεισε σάρκα". Το μπασάρ (בָּשָׂר) που σημαίνει "σάρκα", είναι άναρθρο και μπορεί να διατηρεί τη γενική έννοια τής σάρκας ή τής σαρκικής ανθρώπινης κατάστασης. Πουθενά δεν λέει ότι η σάρκα που κλείσθηκε ήταν "τού Αδάμ", όπως ερμηνεύεται συνήθως.

3. "Στη θέση της", ή "κάτω από αυτήν";

Η φράση «κάτω από αυτήν» έχει δύο πιθανές σημασιολογικές κατευθύνσεις:

(α) σχέση υποκατάστασης: σάρκα στη θέση τού δομικού συστατικού".

(β) κυριολεκτικά χωρική: "σάρκα κάτω από το δομικό συστατικό".

Και οι δύο εκδοχές, είναι εξ ίσου επιτρεπτές γλωσσικά. Και κάθε εκδοχή, δίνει εντελώς διαφορετική έννοια στη "θέση" για την οποία μιλάει. Δεν λέει κατ' ανάγκην ότι έκλεισε σάρκα "στη θέση" τού συστατικού. Λέει ότι έκλεισε σάρκα "κάτω από αυτήν".

Στην πρώτη περίπτωση, "στη θέση της", μιλάει για τη "θέση" από την οποία πήρε την "τσελά", δηλαδή το "δομικό συστατικό" τού Αδάμ. Και αυτό θα είχε νόημα, ΜΟΝΟ αν είχαμε εδώ "εγχείρηση", όπως θέλει η συνήθης ερμηνεία, για "ένα από τα πλευρά" τού Αδάμ. Μία τέτοια ερμηνεία όμως, προσκρούει στην έννοια τής λέξης "τσελά", που στην Αγία Γραφή ΔΕΝ σημαίνει σε καμία περίπτωση "βιολογικό πλευρό", αλλά "δομικό συστατικό" μιας οικοδομής.

Στη δεύτερη περίπτωση τής σημασίας: "κάτω από", μιλάει για κάποια "σάρκα" χωρίς να διευκρινίζει για ποια σάρκα μιλάει. Και εδώ έχουμε πάλι τις εξής περιπτώσεις:

α) Το "κάτω από" να είναι "χωρικό", να μιλάει για κατά γράμμα σημείο στον χώρο, και

β) Να είναι "μεταφορικό", δηλαδή το "δομικό συστατικό" που λαμβάνεται από τον Αδάμ και "οικοδομείται" "προς γυναίκα" (κατά το κείμενο), παρουσιάζει μία εικόνα κατά την οποία το συστατικό αυτό βρίσκεται πάνω από σάρκα, την επισκιάζει και την καλύπτει.

Η πρώτη έννοια η "χωρική", και πάλι δεν έχει σημασία. Στην προηγούμενη μελέτη μας, ξεκαθαρίσαμε ότι το ένα και μοναδικό "δομικό συστατικό" (η "τσελά") που πήρε ο Θεός από τον Αδάμ, και με αυτήν "οικοδόμησε" στην Εύα, δεν θα μπορούσε να είναι παρά μόνο το Άγιο Πνεύμα. Επειδή κανένα από τα άλλα δύο, (σώμα και ψυχή), δεν αρκούσαν για να οικοδομήσουν μία γυναίκα, ούτε θα μπορούσε να τής λείπει κάτι από τα άλλα δύο, παρά μόνο το Άγιο Πνεύμα, ως "σαρκικός" ή "ψυχικός" άνθρωπος που ήταν. Κατά συνέπεια, είχαμε καταλήξει, ότι το συστατικό τού Αδάμ που έλαβε η Εύα ήταν το Άγιο Πνεύμα.

Έχοντας λοιπόν αυτό το συμπέρασμα ως δεδομένο, το "κάτω από" τής Εβραϊκής λέξης: "ταχτενά", δεν μπορεί να είναι "χωρικό" και να μιλάει για κατά γράμμα σημείο στον χώρο, αφού κάτι τέτοιο δεν έχει νόημα, όταν μιλάμε για τη Νοερή Χάρη τού Αγίου Πνεύματος.

Το νόημα δεν μπορεί να είναι: «πήρε το Άγιο Πνεύμα από τον Αδάμ και στη θέση Του έβαλε σάρκα».

Αλλά μπορεί να είναι: «πήρε το δομικό συστατικό από τον Αδάμ και στη συνέχεια έκανε μία πράξη που αφορά τη σάρκα, ενώ αμέσως μετά οικοδόμησε αυτό το ίδιο συστατικό σε γυναίκα.»

Και απομένει ως η μοναδική έννοια που μπορεί να έχει, η "μεταφορική": "το συστατικό αυτό βρίσκεται πάνω από σάρκα, την επισκιάζει και την καλύπτει".

4. Η Εύα ως «Σάρκα» (Πριν το Πνεύμα)

Το χωρίο λέει: «Και έκλεισε σάρκα κάτω από αυτήν» - Κάτω από το Άγιο Πνεύμα, όπως έχουμε εξηγήσει.

Η λέξη "σάρκα" εδώ είναι άναρθρη. Λέει "σάρκα" και όχι "την σάρκα". Το κείμενο επομένως δεν χρειάζεται να νοηθεί ως αναφορά σε μια συγκεκριμένη ποσότητα σάρκας που σχετίζεται με τον Αδάμ. Μπορεί να διατηρεί τη γενικότερη έννοια τής σάρκας, τής σαρκικής ανθρώπινης κατάστασης.

Να θυμίσω ότι η λέξη: "μπασάρ" (בָּשָׂר) σημαίνει τη «σάρκα», τον «συγγενή», την «ανθρώπινη φύση», τη «θνητότητα», το «σώμα» ως ολότητα (π.χ. «πάσα σαρξ» σημαίνει όλη η ανθρωπότητα), κι επίσης αντιπροσωπεύει την αδυναμία, το φθαρτό και το γήινο.

Λέει στη Γένεση 6:3: "Δεν θα παραμείνει το Πνεύμα μου πάντοτε μαζί με τον άνθρωπο, επειδή είναι σάρκα". Εδώ η λέξη "μπασάρ" (σάρκα), χρησιμοποιείται ακριβώς για να δηλώσει την έκπτωση ή τον περιορισμό στην υλική φύση.

Μα φυσικά οι άνθρωποι ήταν και είναι σαρκικοί, αφού έτσι τους έφτιαξε ο Θεός, και τους έδωσε και το Άγιο Πνεύμα όταν τους έπλασε. Είναι προφανές ότι εδώ με τη λέξη: "σάρκα", δείχνει την "πεσμένη σάρκα", αυτήν που έχει πέσει στη "φθαρτότητα".

Αυτό που λέει ο απόστολος Παύλος: "Και εγώ αδελφοί, δεν μπόρεσα να σας μιλήσω, ως προς πνευματικούς ανθρώπους, αλλά ως προς σαρκικούς... επειδή, είστε ακόμα σαρκικοί· καθόσον, ενώ υπάρχει ανάμεσά σας φθόνος και φιλονικία και διχόνοιες, δεν είστε σαρκικοί, και περπατάτε κατά άνθρωπο;" (Α΄ Κορινθίους 2/β: 12-3/γ: 4).

Πρέπει λοιπόν να δούμε τη λέξη "μπασάρ" (σάρκα), μέσα από το πρίσμα της «έλλειψης Πνεύματος Αγίου».

Θυμίζω ότι λέει στον Ιούδα 1:19: «ούτοί εισιν οι αποδιορίζοντες, ψυχικοί, πνεύμα μη έχοντες». Και τη λέξη: "ψυχικοί", η Καινή Διαθήκη την εναλλάσσει με τη λέξη: "σαρκικοί", στην Α΄ Κορινθίους 2/β: 12-3/γ: 4).

Επίσης, ο Απόστολος Παύλος στην Α' Κορινθίους 15:44-46 κάνει τη διάκριση μεταξύ «σώματος ψυχικού» και «σώματος πνευματικού».

Και στους Γαλάτας 6: 8, λέει ο Παύλος: "αυτός που σπέρνει στη σάρκα, θα θερίσει από τη σάρκα φθορά· αλλά, εκείνος που σπέρνει στο Πνεύμα, θα θερίσει από το Πνεύμα αιώνια ζωή."

Είδαμε στην προηγούμενη μελέτη, ότι η Εύα ήταν "σαρκική" ή "ψυχική", "πνεύμα μη έχουσα" πριν ο Θεός την "οικοδομήσει" με το Άγιο Πνεύμα, που τής έδωσε από τον Αδάμ. Όταν λοιπόν το κείμενο λέει ότι ο Θεός «έκλεισε, - σφράγισε, - ολοκλήρωσε σάρκα», στην πραγματικότητα περιγράφει τη στιγμή που η υλική υπόσταση της Γυναίκας (που μέχρι τότε ήταν μόνο σάρκα, δηλαδή ύλη χωρίς το  δομικό συστατικό τού Αγίου Πνεύματος που είχε μόνο ο Αδάμ), σφραγίζεται και ολοκληρώνεται επειδή δέχεται αυτό που της έλειπε.

Η σειρά τών ενεργειών είναι η ακόλουθη:

· Ο Αδάμ είχε Άγιο Πνεύμα μαζί με τη Σάρκα.

· Η Εύα πριν λάβει Άγιο Πνεύμα είναι η «βάση», η "σαρκική φύση" που περιμένει να ολοκληρωθεί.

· Η πράξη είναι ότι ο Θεός παίρνει το "δομικό συστατικό" από τον Αδάμ και το τοποθετεί στη Γυναίκα.

· Το αποτέλεσμα είναι ότι η σαρκική της φύση πλέον «κλείνει», δηλαδή ολοκληρώνεται, "καλύπτει το κενό" που είχε, γιατί απέκτησε το τελευταίο "δομικό συστατικό" (τσελά) που τής έλειπε, που την κάνει ισότιμη με τον Άνδρα («Ανδρίδα», όπως θα δούμε σε επόμενη μελέτη).

Η αφήγηση που εξετάζουμε, ΔΕΝ περιγράφει "εγχείρηση" με ένα βιολογικό πλευρό τού Αδάμ, αλλά την ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ τής σαρκικής φύσης τής γυναίκας, σε πνευματική, καθ' ομοίωσιν ύπαρξη, όπως ήταν ως τότε ο Αδάμ!

5.  Η «Αντικατάσταση» (Ταχάτ) ως Μεταμόρφωση

Το ενδιαφέρον είναι ότι αν ερμηνεύσουμε το "ταχτεννά" ως «αντί γι' αυτήν» ή «σε αντικατάσταση αυτής», αντί για την έννοια «κάτω από αυτήν», ακόμα και τότε, (με δεδομένο ότι μιλάμε για το Άγιο Πνεύμα), η απόδοση τού εδαφίου παίρνει την εξής μορφή:

· Ο Θεός λαμβάνει το Δομικό Συστατικό (το Άγιο Πνεύμα που είχε ο Αδάμ).

· Το εισάγει σε ένα «σαρκικό ον» (την Εύα, που μέχρι τότε ήταν «ψυχική», μέλος ίσως μιας άλλης ανθρώπινης ομάδας που δεν είχε λάβει το «εμφύσημα»).

· Τότε, η σαρκικότητα/ψυχικότητα αντικαθίσταται (Ταχάτ) από την πνευματικότητα.

Δηλαδή το εντυπωσιακό είναι ότι με την κατανόηση ότι μιλάμε για τη λήψη τού Αγίου Πνεύματος από την Εύα, η λέξη: "ταχτεννά", σημαίνει το ίδιο πράγμα, και με τις δύο έννοιες τής λέξης!

Επειδή όμως το "ταχτεννά", σημαίνει κυριολεκτικά "κάτω από αυτήν", είναι καλό να προτιμήσουμε την έννοια αυτή, αντί για την έννοια "αντί γι' αυτήν", έτσι ώστε να ακριβολογούμε.

Αυτό όμως μας δημιουργεί ένα άλλο πρόβλημα: Τι σημαίνει εδώ: "κάτω από"; Και κυρίως, γιατί να βρίσκεται η σάρκα «κάτω από» το Άγιο Πνεύμα;

Αυτό θα είναι το θέμα τής επόμενης μελέτης μας, και θα δείτε με τι εκπληκτικό τρόπο ερμηνεύονται όλες οι λεπτομέρειες αυτής τής διήγησης, και τι πνευματικό βάθος έχουν!